Ads 468x60px

Featured Posts

Saturday, April 19, 2014

01) இதழ் - 016 ( சித்திரை-2014 )

நந்தலாலா.காம்
இதழ்-016 (சித்திரை-2014)
ஓவியம்:செந்தில்பாலா,செஞ்சி.

பாதைகளற்ற வானில் பறக்கிறது பறவை விபத்துக்களற்று. கைக்காட்டிகள், அறிவிப்பு பலகைகள் எனத் திட்டமிட்டு வடிவமைக்கப்பட்ட சாலைகளில் எத்தனை விபத்துகள். பறவையானது தன் பாதையைத் தானே உருவாக்கிக் கொண்டதுதான் அதன் பயணத்தின் வெற்றிக்கான மையம். இப்பறவையைப் போலத்தான் ஒவ்வொரு படைப்பாளியும் தனது எழுத்தினைத் தானேதான் வடிவமைத்தாக வேண்டும். தொடரும் எழுதும் போதுதான் அவரது எழுத்து தன்னைத்தானே வடிவமைத்துக் கொள்கிறது, தொடர் பயணத்தால் வடிவமைக்கப்படும் ஒரு கூழாங்கல்லைப் போல. எனவே தொடர்ந்து எழுதுவோம். ஆர்வமாய் எழுதுவோம். நம் ஒவ்வொரு எழுத்தும் புதிய எழுத்தாகட்டும்.
     நமது “நந்தலாலா.காமி”ல் ஒவ்வொரு கவிதையின் கீழும் படைப்பாளரின் பெயருடன் அவரது தொடர்பு எண்ணும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. அவரது படைப்பு குறித்த உங்கள் கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள். ஒரு அழைப்பு அல்லது ஒரு குறுஞ்செய்தி, எதுவானாலும் சரி. உங்கள் ஒரு நிமிடச் செயல்பாடு அவரை இன்னுங் கொஞ்சம் உற்சாகமாய் பயணிக்க வைக்கும். நமது நட்பு வட்டமும் விரிவடையும். படைப்பின் கீழ் “வாசகர் மடல்” எனும் கருத்துரைப் பகுதியிலும் படைப்பு குறித்த உங்கள் கருத்துக்களைப் பதிவு செய்யுங்கள்.

நந்தலாலா.காம் – 016

01) இதழ் - 016






















அடுத்த இதழ் வெளியாகும் நாள்: 18 / 05 / 2014
படைப்புக்களை அனுப்ப கடைசி நாள்: 10 / 05 / 2014

02) மிரண்டெழும் நாய்கள்!



@
மிரண்டெழுந்துப்
பார்க்கிறது நாய்;
நடக்கிறது தெருச்சண்டை!

@
சாலையில் தப்பித்து
என் கவிதையில் சிக்கிச்
செத்துப் போன அந்த நாயை
மறந்து விட்டுத்
தூங்க முயன்றேன்.
அதன் ஊளைச் சத்தத்தால்
சாகடிக்கப்படுகிறது என் தூக்கம்!

@
சாதுதான்
எனது வீதிநாய்கள்...
ஆனால் முரட்டுத்தனமானது
எனது பயம்!

@
உறங்கிக் கிடந்த நாயைப்
பயமுறுத்தி விட்டு
ஓடுகிறான்
பேருந்தைத் தவறவிடும்
பயத்தில் ஒருவன்...
மிரண்டெழுந்த நாயைக்
கண்டோடி அடங்குகிறான்
இன்னொருவன்!
-ஜெயகாந்தன்,
சென்னை.
8015671998

03) படபடக்கும் பிளாஸ்டிக் தாள்!



@
மூன்று கரங்களில் இரண்டை
வான்நோக்கி விரித்து நீட்டி
அசையாமல் நிற்கும்
காற்றாலை விசிறிகள்
காற்றுவேண்டி மௌனமாய்
நிற்கின்றன

பதுக்க நடைநடந்து
செடியின் கிளையிறங்கும் ஓணான்
சட்டென நீட்டும் நாவில்
சிக்காமல் பறக்கிறது
வெட்டுக்கிளி ஒன்று

காற்றற்ற அனல் அலைகளை
அள்ளியள்ளி நிலத்தில் வீசி
சூரியனும் வேறெங்கோ போகிறது

குளிரிரவின் பாறைபோல
அமைதியுற்ற கண்களால்
யாரேனும் பார்க்கிறார்களா என்று
சுற்றிலும் பார்த்து
வேலிச் செடியின் குறுநிழலில்
குத்த வைத்து அமரும் அவள்
நடுங்காத கரங்களால்
கொண்டு வந்த பிளாஸ்டிக் பை பிரித்து
சந்தனம்போல் மைய்ய அரைத்து
காய்ந்த வாழையிலை பொதித்து வைத்த
அரளிவிதைக் குழைவை எடுத்து
உறுதியுடன் விழுங்குவதை
பார்க்கத்தான் யாருமில்லை

ஒரு வேளை
எங்கோ அவள் வீட்டின்
தொழுவத்தில் கட்டிய எருமை ஒன்று
அவள் நினைவாக தலையை அசைக்கலாம்

அல்லது
காற்று பின்னர் வீசும்போது
தப்பிப் பறக்கும்
அவளது பிளாஸ்டிக் பை
முள் மரத்தில் மாட்டி
அவளது கடைசி நிமிட
வாதை இப்படிதான் இருந்ததென்று
உடலை படபடத்தும் காட்டலாம்..
-நந்தன் ஸ்ரீதரன்,
சென்னை.
9884744430

04) குளம் முழுக்க விரவட்டும்...!




#
இந்தப் பகுதியில் 19 தூண்டில்கள் தொங்குகின்றன,
பச்சை, வெள்ளை, காவியென பலவண்ணங்களில்
தூண்டில் குச்சிகளின் பிம்பம் தட்டுப்படுகின்றன,
சிலகுச்சிகள் கைமாற்றி வாரிசுகளின் வசம்!

கொழுத்த, மெலிந்த, சற்றுமுன் உயிர்விட்ட
மீண்டும் சர்செய்யப்பட்ட என
புழுக்கள் திக்குதோறும் திணறடிக்கின்றன.

நிகழ்காலப்பசி, எதிர்காலப்பசி என
அகோரப்பசியில் கவ்வ வைப்பதுதான்
தூண்டில் சூழ்ச்சி!

என் உயிர்ப்பைக் காட்ட நானும் கவ்வ வேண்டும்.
தூண்டிலின் அடியில் கவ்வும் என் திட்டத்தில்
எந்த சலனமும் வந்துவிடக் கூடாது!
-செந்தில்பாலா,
செஞ்சி.
8526712005

05) சுவர் விடுதலை




ஒவ்வொரு பொங்கலுக்கும்
வெள்ளையடித்தாலும்
மீண்டும் தன் முகத்தில்
கரி பூசிக் கொள்கிறது
சமையலறைச் சுவர்.

அம்மாவுக்கும் சமையலறைக்கும்
அந்நியோன்யம் அதிகம்.

அம்மாவுக்காய் அழுகிற
ஈர விறகுகளின்
புகைச்சோகம் தாங்கி
மேலும் கறுக்கும் அது.

தினசரி பால் கணக்கு
சீட்டு போக "தள்ளு" என
அம்மா அதன் முகத்தில்
அடிக்கடி வரைந்து
அழகுகள் சேர்ப்பாள்.

அக்காவுக்கும் இதிலிருந்து
சீக்கிரம் விடுதலை.
சுவர் விடுதலை மட்டும்
பெண் விடுதலை என்றால்
அம்மாக்களை விட
அக்காக்கள் அதனை
அடைந்து விட்டார்கள்.

-ப.கற்பகம்,
.. கல்லூரி,
பொள்ளாச்சி

( பொள்ளாச்சி இலக்கிய வட்டம் நடத்திய கல்லூரி மாணவிகளுக்கான கவிதைப் போட்டியில் முதலிடம் பெற்ற கவிதை)


06) நூல் விமர்சனம் - இசைக்காத இசைக்குறிப்பு

இசைக்காத இசைக் குறிப்பு - வேல்கண்ணன்
துயரைச் சிறகுகளாக்கிக் கொண்டவன்


சுருக்கிட்ட கயிறு மின்விசிறியில் தொங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. கோடையின் வெம்மைக்குள் மின்சாரமில்லாத இந்தப் பகலில் தற்கொலைச் செய்துகொள்ளும் திட்டம் உடலெங்கும் வியர்வையாகப் பூத்துக்கொண்டிருக்கிறது. நீல்கமல் நாற்காலியை இழுத்துப் போட்டுவிட்டால் போதும். ஆயாசமாக சிறகுகள் விரித்து உயிரைப் பறக்கவிட்டு வேடிக்கைப் பார்க்கலாம்.
இதற்கு முன் தற்கொலை செய்துகொள்ளும் திட்டம் பூக்குமளவுக்கு ஒரு காதல் தோல்விகூட சந்தித்திராத அற்பமான இந்த வாழ்வை தூக்கில் மாட்டித் தொங்கவிட்டுத்தான் தீர வேண்டும்.
இரண்டு மணியிலிருந்து நான்கு மணிவரை மின்சாரம் இருக்காது. அதற்குள் என் உடலை மின்விசிறியில் தொங்கவிடுவது சாத்தியமான காரியம்தான். கதவு திறந்தே இருக்கட்டும். என் தற்கொலையைத் தடுத்து நிறுத்தும் கைகளைச் சுமந்துகொண்டு யாரும் வரப்போவதில்லை.
தற்கொலையைப் பற்றி எழுதிக்கொண்டிருக்கும் கோழையாக இருப்பதன் வலி மிக்க்கொடியது. நினைத்தவுடன் தற்கொலை செய்துகொண்டு செத்துப்போகவும், மறுபடி  நினைத்தவுடன் பிழைத்துக்கொள்ளவுமான வசதியில்லாத இந்த வாழ்வு பெருந்துயர். துயரைவிட தற்கொலை அதிக வலி தராது.
அன்பின் நெடுவயலில் துரோகங்களின் பெருவிளைச்சல். துரோகங்களை அறுவடை செய்தவனின் பத்தாயங்களில் நிரம்பி வழிகின்றன துயரின் நெல்மணி.
வேறுவழியில்லை.  பறப்பதற்கான என் சிறகுகளை வெட்டி முறித்த துரோகம் வனாந்தரமாய்ப் பெருகிக்கிடக்கிறது. இனி துயரைச் சிறகுகளாக்கிக் கொள்ளுதல் தவிர வேறுவழியில்லை.
வேல்கண்ணனின் துரோகத்தையும் இவ்விடம் சொல்லித் தீர வேண்டியுள்ளது. நான் தற்கொலைக்குறிப்பு எழுதுவதைத் தெரிந்து கொண்டு இசைக்குறிப்பு எழுதி அனுப்பி வைத்திருக்கும் துரோகி. என் தற்கொலைக் குறிப்பை “செய்யாத தற்கொலைக் குறிப்பாக” மாற்றி விட்டது இசைக்காத இசைக் குறிப்பு.

அடங்காத பசி உணர்ச்சி
நிற்காத கண்ணீர் ரத்தம்
நிறையாத துளைகள் செவிமடல்கள்
குறையாத நோய் தாகம்
மீளாத காலம் இளமை... (பக்-6)
என விரியும் இக்கவிதையில்,
செய்யாத கொலை தற்கொலை
இவ்வரியையும் சேர்ந்திருக்கலாம்

”ஆறுதல்” என்ற தலைப்பிலான இந்த முதல் கவிதையில்,
வாசிக்காத்து மாதிரியே
எழுதாதவைகளும் எண்ணற்றவை
இந்த வரிகள் வியர்வை பூக்கும் வெம்மைக்கு விசிறி வீசச் செய்தன. தற்கொலைக்கான கணங்கள் காத்துக்கொண்டிருக்கின்றன.
     இவையனைத்தும் (பக்-8) இக்கவிதையில்
இவையனைத்தும் மாறிப்போகிறது

கழுத்தை இறுக்கிய
பிஞ்சுக் கரங்களில்
     இவ்வரிகள் கண்மூடிக் கிறங்கச் செய்கின்றன. கழுத்தை இறுக்கும் ஓரிணை பிஞ்சுக் கரங்கள் வாய்த்துவிட்டவனுக்கு மின்விசிறியில் சுருக்கிட கயிறு தேவைப்படுவதில்லை. பிஞ்சுக் கரங்கள் என்ற சொல்லாடலே கவிதையை அடர்த்தியாக நெய்திருக்கிறது.

     நீ வராத மாலை (பக்-16)
நீ வராத மாலை
வெயில் பாயை உதறி சுருட்ட
தொடங்கிவிட்டது
கையசைக்காமல் பறந்து சென்றதன
பறவைக்கூட்டம்
.
.
.உன்
சுகந்த விழிகள் உழுத பாறைகளில்
சுரக்கும் பாலில் பொடித்து
பருகுவேன் நஞ்சான
இந்தக் காத்திருத்தலை
.....................இந்தக் கவிதை நஞ்சேறி பித்து பிடிக்க வைக்கும் உன்னதத்தோடு நஞ்சாகிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு வாழ்வைச் சொல்லிப்போகிறது.

கரையோரத்து மணலை
இரு கைகளால் அள்ளி
மூடினேன்.
மூடிய கைகளுக்குள்
குறுகுறுத்து
ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது
நதி
நினைவோட்டம்(பக்-37) எனும் இக்கவிதையில் மினுங்கும் குறுகுறுப்பு நதியாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது எனக்குள்

புணர்ந்த
ஒவ்வொரு முறையும்
விலகியேயிருந்தேன்
உன்னை விட்டு
ஒரு முறையேனும்
உடன் இருந்திருக்கலாம்
குறைந்தபட்சம்
உன் தற்கொலையைச் சொல்லும்
இந்தக் கவிதையாவது
தவிர்த்திருப்பேன்

நிம்மி தூக்கிட்டுக்கொண்டது போல என் தற்கொலை சாத்தியப் படாமல் போனதற்கு இசைக்காத இசைக்குறிப்பும் காரணம்.

55 கவிதைகள் அடங்கிய இத்தொகுப்பின் வழியாக வேல்கண்ணன் தனக்கென தனித்த மொழி ஆளுமையை, கவிதை வெளியை நிறுவியிருக்கிறார். நீள் அனுபவத்தில் தன்னோடு தான் உரையாடும் லாவக நடை கொண்ட கவிதைகள் இவருடையவை. தொகுப்பில் பல கவிதைகள் மூச்சு முட்ட வைப்பவை. ஒரே வாசிப்பில் தீர்ந்துவிடாத கவிதைகளும், அதன் வழியான வாழ்வானுபவமும் நுரைத்துப் பொங்குகின்றன.

நல்ல கவிதைகளும், நல்ல வரிகளும் ஒரு தற்கொலையைத் தடுத்து நிறுத்திவிடுகின்றன. என் அறைக்குள் மின்சாரம் வந்துவிட்டதன் அறிகுறியாக சுழலத் தொடங்குகிறது மின்விசிறி. சுருக்கிட்ட கயிற்றில் என் உடல் தொங்கவில்லை.

-நாணற்காடன்,
ராசிபுரம்.
9942714307

07) குழந்தை விளையாட்டு!



@

நீ தூங்கியபின்னும்
வெகுநேரம் 
அழுதுகொண்டிருந்தேன்
உன்னை அடித்ததற்காக…

@
வலியில் துடித்து
நொடியில் மறந்து 
மறந்ததும் சிரிக்க
நானுமோர் குழந்தையாகவேண்டும்
உன்னைப்போல 

@
அடுக்கிவைத்த 
அடுத்த நொடியில்
கலைத்துவிடுவதும்

கலைத்துவைத்த
அடுத்த நிமிடம்
அடுக்கி வைப்பதும்
உனக்கும் 
எனக்குமான
விளையட்டுகளில் ஒன்றாகிவிட்டது

நீ வளர்ந்த பின்பு
நான் கலைத்துப்போட
நீயடுக்கிவைத்து 
விளையாடவிரும்புகிறேன்
இருப்பாய்தானே
எனக்கொரு தாயாய்!

-இவள்பாரதி,
ivalbharathi@gmail.com

08) இரண்டு கவிதைகள்




@
திரு.சுப்புராஜ்
முதல் முறை  சென்றுவந்ததில் இருந்து
மார்பு புடைக்க நடக்கத்தொடங்கினார்
;
அவர் பேச்சில் திமிர் கூடியிருந்தது
கொஞ்சமாய்க் கர்வம்
இவ்வளவு நாள் குனிந்துப் பார்க்காத
அவர் தன்னை ஆணெனப் பிரகடனப்படுத்தினார்
நண்பர்களிடம் புகைக்கும்போதும்,
மதுசமயங்களிலும்
 
விலாவரியாய் விளக்க ஆரம்பித்தார்
நண்பன் சீனுவிடம் மட்டும்
எங்காவது விலைமகள் காண நேர்ந்தால்
பச்சாதாபத்திற்குப் பதிலாய்
பரிதாபம் வருவதாகச் சொல்கிறார்


@
பாம்பைப் பற்றி ஒரு கவிதை

எங்கள் ஊரில் பாம்படையாத‌
வீடென ஒன்று இல்லை.
பாம்பை யாரும் அடித்ததும் இல்லை
புற்று உள்ள கோயில்கள் மட்டும்
 
ஏழு இருக்கின்றன..
பாம்பிடம் கடி வாங்கி யாரும்
இறந்ததாய் சரித்திரம் இல்லை.
சாலையில் அடிபட்டு இறக்கும பாம்பிற்கு
இறுதிச் சடங்கு செய்வதுண்டு.
இது
கவிதை என்ற பட்சத்தில்
பாம்பைப் பற்றியதாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
ஊரைப் பற்றியதாகவும் இருக்கலாம்....
-கு.விநாயகமூர்த்தி
திருச்சி.
9787458768

09) எதற்கோ உனைத் தேடி வருகிறேன்...



எதற்கோ உனைத் தேடி வருகிறேன்!
உன் கால் தடம் வழியெங்கும் 
பொதிக்கப்பட்டிருக்கிறது
உனை கண்ட பரவசம் மறையாத 
முகத்துடன் பூக்கள் வழி சொல்ல
 
சர்ப்பம் போல ஊர்ந்து
 
உனை அடைய விரைகிறேன்
ஒரு அம்பு போல வழி கிழித்து
 
எதற்கோ உனைத் தேடி வருகிறேன்!

எதற்கோ உனைத் தேடி வருகிறேன்!
காம்பு தேடும் பிறந்த
பார்வையில்லா பூனைக்குட்டி போல்
 
ஆணா பெண்ணா என்று அறியாமல்
 
சிசுவை சுமக்கும் நிறை சூலியை போல்
மழைக்காக
  திறந்து கிடக்கும் 
நிலத்தின் வெடிப்பு போல்
எதற்கோ உனைத் தேடி வருகிறேன்!

எதற்கோ உனைத் தேடி வருகிறேன்!
நீ எனக்காகத்தான் காத்திருக்கிறாயா?
எனை கண்டுதான் ஓடுகிறாயா?
எனை பற்றி சொல்ல போய் கொண்டிருக்கிறாயா?
என் உயிரை பிடுங்கி சென்றதறிவாயா?
என் கவிதையானதை
  உணர்வாயா?
ஏதுமே அறியா புல்கத்தை
தொடரும் ஆட்டுக்குட்டியை
  போல
எதற்கோ உனைத் தேடி வருகிறேன்!

எதற்கோ உனைத் தேடி வருகிறேன்!
நான் தேடி வருவதை உன்னால் கொடுக்க இயலுமா?
நான் எதை உன்னிடம் கேட்க போகிறேன்?
நான் எதிர்பார்ப்பது உன்னிடம் இருக்கிறதா?
நான் இதையெல்லாம் ஏன் எழுதுகிறேன்?
இதற்காகவா உனைத் தேடி வருகிறேன்?
எதற்கோ உனைத் தேடி வருகிறேன்?

-குமரகுரு,
சென்னை.
9940688612


கவிதைத் துளிகள்:-

@
ஆடையில்லாமல் கிடக்கும்
அனாதைப் பிணம்
மேலுதிரும் இலைகள்!

@
பறந்துவரும் நெகிழிப்பை,
கொத்திச் செல்லும் காகம்,
பிழைத்தது பூமி!
-கலைத்தாமரை,
மதுரை.
9688319313


@
வற்றும் கடைசித்துளி,
அழத் தொடங்குகிறது
இப்போது வானம்!

@
விலகியே நீந்துகின்றன
கொக்கின் பிம்பத்தை விட்டும்!
-தனலெட்சுமி பாஸ்கரன்,
திருச்சி.
9965895540

10) இருக்கைகள்



@
முதிர்ந்த ஜன்னல்
இருக்கைகளில் வந்தமர்ந்து
கொள்கிறது உறக்கம்.

மத்தியஸ்த இருக்கைகளை
புலம்பல்கள் நிறைத்துக்
கொள்கின்றன.

அலைபேசியின் கதிர்வீச்சு
பரவிக் கிடக்கிறது
பதின் வயது இருக்கை்களில்.

அவ்விருக்கைகள்
குழந்தைகளுக்கானதாக
இருக்கையில் தான்
கொண்டாட்டமாகின்றன.

மரம் நகர்கிறதெனக்
குதூகலிக்கவும்
பக்கவாட்டு மனிதர்களுக்குக்
கையசைக்கவும்;
உடன் பறந்துவரும்
வண்ணத்துப் பூச்சிக்கு
பறக்கும் முத்தம் தரவும்;
குட்டி இதயங்களுக்கே
சாத்தியப் படுகின்றன!

வழிவிட்டு நகர்ந்து
அமருங்கள் நண்பர்களே!
ஜன்னல் இருக்கைகள்
குழந்தைகளுக்கானவை!
-இரா.பூபாலன்,
பொள்ளாச்சி.
9842275662

கவிதைத் துளிகள்:-

@
காட்டாறு,
வெள்ளம் வடிந்தபின்
இடம் மாறிய கூழாங்கற்கள்!

@
தூங்கியவனை
எழுப்புகிறது
அசையும் தூண்டில்!
-வெற்றிப்பேரொளி,
9442275418


@
அப்புறம் பேசிக் கொள்ளலாம்,
இப்போது கவனம் குவிக்கிறது
நதியின் சலசலப்பு!
-சிவசங்கரன்,
கள்ளக்குறிச்சி.
9659157290